Geçen kış geçmedi, burada
Kapı komşusu o şimdi,
Uzun sessizlikler bitirecek
Düş kuracaklar
Aynı avlunun iki kardeşi
Bahçenin keçisi ve kedi
Ve çite tüneyen horoz ve
Yumurtaya merakla bakan eşek.
Aynı bakışla konuşacaklar

-Birhan Keskin

Uzun zamandır ikimize dair bunun güzelliğinde satır okumamıştım. Keçi olan sensin muhtemelen. Kedi, malum ben. Kendisine alerjik bir varoluş. Horozlar malum, eşekler de hayatımıza soktuğumuz 3. Kişiler.

Curcunadayız yine desene. Bugün, seni zihnimdeki halinle sevdiğimi yeniden itiraf ediyorum. Tutkulu, sevgi dolu, yumuşak uçlu ve aşk kokulu mürekkebiyle büyüyen küçük bir kız çocuğu gibi. Ama sana dair hatırladığım ile şimdiki zamanda ara ara yaşadığım neden bu kadar farklı olmak zorundaydı? Aramızdaki sessizlik bana seni unuttursun istiyorum. Ölü olduğunu görmektense ölümü inkar ediyorum. Tüm bu satırlar, sana değin anılar beni uçuruma sürüklüyor. Koyun gibi gidiyorum melül.

Sonu belli olmayan şeyler hep ilgimi çekmiştir ama ya sonu olmayanlar?