Sevgili Dostum,

Buradan çok güzel bir hostelde kalıyorum.
Zannediyorum ki buraya gelirsen, seversin. Ortamın garip, tatlı bir maviliği var. Hemen solumda koca camlar var; masa yeni, tahta hâlâ buram buram kokuyor. Solumdaki camlardan 2-3 kadın gözüküyor. Başka bir deyişle, hayat kadını adını verdiğimiz insanlar.
‘Hayat adamı’ desek ne güzel olurdu, değil mi?
Hayatın anlamını çözmüş adam tadında. Ama ‘hayat kadını’ ise tü kaka. Müşteri bekliyorlar; ellerini ceplerine sokmuşlar.
Hava tabii ki soğuk.
Kopenhag’ın istasyonunun hemen arka caddesindeki bir hostel burası. Beklentilerimin üzerinde. Güzel. Fazla sarışınlar ama hoş bir sarışın.
Bunu nasıl anlatsam ki sana?
Seni seviyorum ama fazla sevdiğim için kusurları fazla gösteriyorum; kendi kendime daha az alan, daha az romantik olan birine dönüşüyorum, loş ışığın aksine gibi bir şey.